و منصب معالى بذات عالى كه مجمع كرم و منبع حكم است ( متزّين شده است « 1 » ) و اقبال خداوندى كه سبب آرايش جهان و آسايش جهانيان باشد انجاح حاجات ( خلايق را معين « 2 » ) گشته اتته « 3 » الوزارة منقادة * اليه تجرر « 4 » اذيالها و لم تكن « 5 » تصلح الا له * و لم يك يصلح الا لها و لو رامها احد غيره * لزلزلت الأرض زلزالها بنده در اجابت دعوت و تاثير همت خويش اعتقاد كرده است ، و روى بشكر فضل ربّانى كه مستدعى مزيد آن « 6 » كامرانى باشد آورده ، و اگرچه « 7 » اين شادى كه بر دوام باد خاص و عام را عام بوده است بنده بزيادت « 8 » اخلاصى كه دارد « 9 » خود را زيادت اختصاص « 10 » دانسته است ، و تيسير « 11 » اين شادمانى و اعتداد بر خويشتن اعتداد كرده است « 12 » ، و رد البشير بما اقر « 13 » الأعينا * و شقى « 14 » النفوس فنلن « 15 » غايات المنى و تقاسم الناس المسرة فيهم * قسما فكان « 16 » اجلهم حظا انا « 17 » و قوى امل بل كه راسخ اعتقاد بوده است كه ( اين غيضى است « 18 » ) از فيض فضل حق تعالى كه در حق مجلس عالى خواهد فرمود ، و مقدمه‌ايست از قضاياى « 19 » آسمانى كه موجب صد هزار « 20 » كامرانى خواهد بود « 21 » ، عشق تو پروبال كند باش هنوز « 22 » ، هذى القناة التى شاهدت رفعتها * تعلو ( فتنبت انبوبا فانبوبا « 23 » )

--> ( 1 ) مزين . ( 2 ) جهانيان را متعين . ( 3 ) شعر ، ابيت . ( 4 ) تجررن . ( 5 ) و لم تك . ( 6 ) اين . ( 7 ) اگرچه . ( 8 ) زيادت . ( 9 ) سا . ( 10 ) اختصاصى . ( 11 ) و بيشتر . ( 12 ) ضا ، شعر . ( 13 ) يقر . ( 14 ) و شفى . ( 15 ) فنيل . ( 16 ) و كان . ( 17 ) انى . ( 18 ) آن غضبى است . ( 19 ) قضاء . ( 20 ) ضا ، نتايج . ( 21 ) ضا ، شعر . ( 22 ) ضا ، شعر . ( 23 ) و تنبت هوانا فاء هوانا .